İzmir metrosunun yeni vagonları yola çıkıyor :İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin sipariş verdiği 10 adet vagondan oluşan 2 tren seti Çin’deki fabrikada tamamlandı.
İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin genişleyen metro sisteminde kullanmak üzere sipariş verdiği 10 adet vagondan oluşan 2 tren seti Çin’deki fabrikada tamamlandı. Bu ay sonunda İzmir’e gelmek için yola çıkacak olan yeni vagonların 1-1.5 ay içinde kentte olması bekleniyor.
İzmir Büyükşehir Belediyesi, genişleyen sistem ve artan yolcu sayısıyla her geçen gün gelişen metro sisteminde artan ihtiyaçların karşılanması için 17 Aralık 2014 tarihinde 85 vagonlu 17 tren seti alımı için de yeni bir ihale gerçekleştirecek. Ulusal ve uluslararası yatırımcılara açık olan ihale kapsamında alınacak yeni setler ve gelecek 10 yeni vagon ile filodaki toplam vagon sayısı ikiye katlanarak 172’ye ulaşacak. İhalenin sonuçlanarak sözleşmenin imzalanmasının ardından, trenlerin tamamı 26 ayda teslim edilecek.
İzmir Metrosu’nda halen günde 350 bin, İZBAN’da ise günde 280 bin yolcu taşınıyor. Bu rakam toplu ulaşımın toplam yolcu sayısının yüzde 30’una denk geliyor.
Ne denir; “Başarılar, bol şans, hayırlı uğurlu oılsun!”
Yalnız tüm ülkemiz çapında toplu ulaşımda yapılanlar gözlendiğinde, güncel durumun devamında, ortaya çıkacak ve mutlaka uyarı sinyalinin verilmesi + alınması şart olan ana sorun, handicap şudur: şehirlerimiz toplu ulaşımda, özellikle de Demir-Tekerlekli-Taşıt-Aracı alımında, sisteme aşırı çeşit sokmaktalar. Neredeyse her bir parti başka bir kaynaktan, menşeden temin edilmekte. Bu durum şimdilik görünüşte bir sorun yaratmamakta, çünkü pek çok alımda Bakım-Onarım ve yedek parça, belirli bir süre için tedarikçinin/üreticinin yükümlülüğü kapsamındadır. ANCAK sistem ortalama ömrü 30-35 yıl olarak tanımlanmış bir sistemin, bir de 10 – 15 yıl sonrasının, yani sistemin bakım-onarım, tedarik ve STOKlaması düşünülürse, sistem yaşatma, hayatta tutma sorumluluğunun işletmenin kendi sorumluluğuna geçmesiyle birlikte, bir sorunlar yumağının başlayacağı, sistem yaşatma masraflarının artacağı, hem teorik, hem de deneyimsel bir gerçektir.
Resmi denetim organları, bu soruna bir çözüm yolu bulmalı, önermeli, bu konuda daha etkili ve mantıki bir denetim mekanizması oluşturmak zorundadır.