Cumhuriyet Coşkusuyla Ekimin Son Günü
Ekimin son günü, Cumhuriyetimizin 101’inci yıldönümünü yaşadığımız coşkuyla buluşmanın önemini bir kez daha derinden hissediyorum. Bu özel gün, benim için sadece tarihsel bir dönüm noktası değil; aynı zamanda ailemden gelen bir mirasın da kutlanması. Cumhuriyet gazetesi, dedelerimin, babamın ve benim ilk gazetem. Türkiye’nin de bu alandaki ilk gazetesi olması, onun ne denli değerli bir kuruluş olduğunu gösteriyor. Laik ve aydın bir Türkiye’nin yol göstericisi olarak, Cumhuriyet gazetesi, özlenen Türkiye dinamiğinin altını çizen bir kurum olarak karşımıza çıkıyor.
Elbette ki Türkiye zor günlerden geçiyor. Bu uzun süreçte toplumumuz gerilim dolu anlar yaşıyor. Çocuk cinayetleri mi dersiniz, Narin’in acı dolu katledilişinin ortaya çıkması neredeyse 20 günden fazla sürdü. Yoksa boşanmalara dayanamayarak cinayet işleyen egoist erkeklerin eylemleri mi? Nereden tutsanız dökülüyor gibiyiz. Üstüne üstlük, seçilmiş Esenyurt Belediye Başkanı’nın görevden alınması ve belediyeye kayyım atanması da bu karamsar tabloyu daha da derinleştiriyor.
Dünya gündemine baktığımızda, Trump mı kazanacak yoksa kadın lider özlemiyle Mrs. Harris mi öne çıkacak? ABD bu sorunun yanıtını merakla bekliyor. Küresel ısınmanın etkisiyle Avrupa seller altında kalırken, Amerika kıtası ve Filipinler’de eşi görülmemiş fırtınalar yaşanıyor. Hani derler ya, “dünyanın çivisi çıktı.” Gerçekten de çıktı, çünkü insanlar mutsuz. Özellikle yeni neslin depresyonla mücadele etme yetenekleri oldukça zayıf. Onlara “Armut piş, ağzıma düş” dönemi çocukları demek haksızlık değil. Ben de iyi şartlarda varlıklı bir ailenin çocuğuydum ama asla bu duyguyu hissedemezdim. Tek bir harçlık, kışlık ve yazlık giysi ihtiyaçlarımız annemiz tarafından karşılanır, akşam yemekleri birlikte yenilir ve ders ile oyun saatleri disiplin altında tutulurdu. Babamız ise sevgi dolu ama ölçülü bir otoriteydi; sanki bir hükümet gibi.
Şimdiki gençlere kızamıyorum; çünkü zaman onları böyle şekillendirdi. İçlerine kapanık, bireysel bir yaşam sürüyorlar. Her kararı kendileri almak isteyen, alışverişlerini yerlerinden kalkmadan internet üzerinden yapan ve eve yemek siparişi veren bir nesil var. Onları oturan boğalar mı, yoksa üreten arılar mı olarak tanımlamak doğru bilemiyorum. Ancak geleceği onların ellerine bırakmalıyız. Yeni dünya yeni nesile emanet; onlar üretecek, yönetecek ve yön verecekler. Güvenelim mi? Ama yine de eski nesilden gelen bilge kişilere danışmanın da faydası var.
Kasım ayındayız ve hâlâ 20 derece hava sıcaklığı var. Bu arada, 29 Eylül’de İstanbul Büyük Kulüp İskelesi’nden denize girdiğimi belirtmeliyim. Eskiden ekim ayında kışlık kıyafetler çıkarılır, mont, kaban ve kazaklar ön plana alınırdı. Artık paltoyu unuttuk. Düzenli yağışların olmaması su kaynaklarımızı tehdit ediyor. Maşallah, İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve İSKİ aslanlar gibi ayakta; ne suyumuz kesiliyor ne de elektriğimiz. İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu’na, hem belediye hizmetleri hem de 29 Ekim kutlamaları için teşekkür etmek gerek. Kadıköy Belediyesi’nin düzenlediği Bağdat Caddesi’ndeki kortej, biz Cumhuriyetçileri derinden etkiledi. Kortejin ölümsüz olması kaydıyla video çektim ve çipini kasamda saklayacağım. Gelecek nesillere, bizlerden bir hatıra olarak Cumhuriyet ve tüm gazete başlıkları dosyalanarak saklanacak.
İşin üzücü yanı, devlet bankalarının minicik bayraklarla 29 Ekim’i geçiştirmesi. Kalamış’ta apartmanların camlarını kaplayacak büyüklükte bayrak asan İstanbullulara selam olsun. Daha fazla Atatürk milliyetçiliği, daha fazla laiklik, daha fazla eğitim, ilim ve diplomasi istiyoruz. Son söz olarak, kavgasız, huzurlu ortamlar ve yağmurlu günler diliyorum. Lapa lapa yağan karlara da ihtiyacımız var. Dünya çöl olmasın; Türkiye yemyeşil kalsın ve yeşil mavi olsun.
