Demiryollarında Makinist olarak çalıştığım yıllarda,sanırım 1980 Yılı Bahar ayları idi, bir gece İzmir Ekpresi Seferi sırasında Gökçedağ İstasyonunda Dizel Lokomotifimiz arızalanarak,stop etmişti,arıza tesbiti ve arıza giderilmesi için Ustam ile birlikte yaklaşık yarım saattir uğraşıyorduk,aşağıda bizi izleyen yolcuların aceleci tavırları ve arızayı henüz tesbit edememiş olmamızın sıkıntısı ile biraz gergindik,yolcuların arasında beyaz gömlek ve beyaz pantalonlu birisi”Kaptan motorun havasını al,pompa mazot çekiyormu ????…”gibi bir çok talimatlar veriyor,bazı yolcularda “ne karışıyorsun sen ne anlarsın Tren’den”diye ona müdahale ediyorlardı,tabii biz arızayı bulamadık ve İmdat talep ettik.(Sağlam bir Lokomotif getirilmesini istedik)
Ustam zaten bunalmış,çaresizlik içinde bir yandan adama söyleniyor,bir yandan da uğraşıyordu,benim aklıma bir muziplik geldi,ustama sessizce
— Bırakalım adam tamir etsin,dedim
— Olurmu,adam ne anlar,
— Sen hele bir müsaade et bak neler olacak
— eh hadi bakalım görelim,dedi
Neyse ben adama”Sen anlarsan bir bakıver usta”dedim, Adam “anlarım tabii,15 yıldır Ankara sanayisinde motor ustasıyım” dedi
Zavallı adamcağız o beyaz giysileri ile abandı motor üstüne bizim tuttuğumuz el fenerinin ışığıyla arızayı arıyordu ,10-15 dk.lık uğraşmadan sonra “Kaptan bu bizim motorlara benzemiyor,tamir edemedim” dedi,diğer yolcular gülüp duruyorlar,adam neden güldüklerini anlamamış olacak ki”Bu motor çok büyük yapamadım işte kolaysa siz yapın” dedi.aslında diğer yolcular ona gülmüyorlardı,adamın simsiyah olmuş elbiselerinin haline gülüyorlardı,zavalı adamcağız hem gülenlere kızıyor hemde kendi işgüzarlığına lanet okuyordu,kimbilir bundan sonra Trene binmeye tövbe etmiştir beklide !
Ne zaman yolda Lokomotifimiz arıza yapsa bu anı aklıma gelir ve gülerek acaba böyle bir kahraman daha gelirmi diye düşünürüm.
Yusuf SÜNBÜL
Demiryolu Uzmanı
