Urfa Haber Ajansı Muhabiri Adnan Çelik Şanlıurfa’da kış turizminin önemli merkezi olan Karacadağ kayak merkezini kaleme aldı. İşte o yazı.
Şanlıurfa’dan özel aracımızla Karacadağ’a gidiyoruz. Son olarak 2 yıl önce gittiğim Doğu’nun Uludağ’ı olarak nitelendirilen Karacadağ’ı tekrar göreceğiz. Şanlıurfa’dan Karacadağ’a giderken Siverek’e kadar her şey normal. Ancak Siverek’ten sonra Karacadağ yoluna girince sıkıntılar gün yüzüne çıkıyor. Belki çok klişe bir benzetme olacak ama yollar köstebek yuvası gibi. Aracımız bir sağa bir sola çukurlardan kaçarken aklımdan 2 yılda neler değişmiş acaba sorusu şekilleniyor. Fakat 2 yıl önce yolların yine bu halde olduğunu hatırlayınca sorunun cevabını da öğrenmiş oluyorum. Yol boyunca bir sağa bir sola sallanırken küçük köylerde dikkatimizi çekiyor.
Geçim kaynakları hayvancılığa dayalı olan köylüler, evlerinin damlarını renkli naylon brandalarla sarmış. Evlerin ve ahırların damlarına çekilen brandalar, köyleri deyim yerindeyse ‘Poşet köy’e çevirmiş. Bozuk yollar yaklaşık 20 kilometre sonra yerini parke taşı döşenmiş yollara bırakıyor. Karacadağ kayak merkezine giden zirve yolunda yaklaşık 8 kilometre parke taşı döşeli. Asfalt yolların karlı bölgelerde ki durumu düşünülünce parke taşının ne kadar mantıklı bir tercih olduğu göze çarpıyor. Ancak ‘Keşke’ diyor insan, Keşke; bütün yollar böyle güzel yapılsaydı. Bizim bile ah! Vah! Ettiğimiz bu yollardan geçerek nasıl gelsin Antep, Maraş, Mardinli’si.
Kayak merkezinin olduğu yere gelince rahat bir nefes alıyoruz. Tesislere şöyle bir göz atıyorum 2 yılda ne değişmiş acaba diye. Cevap ise kocaman bir hiç! Hala eski yöntemlerle kurulan halat yardımıyla tırmanış yapıyor. Birçok kayak merkezinde teleferiklerle zirveye çıkılıyor. Üstelik teleferiklere sadece kayak yapanlar değil manzara izlemek isteyenlerde biniyor. Kayak yapmanın yanı sıra teleferik; ziyaretçiler için görsel bir şölen imkanı da sunuyor. Ancak kara bahtlı Karacadağ hala eski yöntemlerle hizmet veriyor.
Kayak merkezinin diğer bir sıkıntısı da tesisleşme. Tesislerin kamelya ve çardakları yetersiz. Etrafa konulan masaların birçoğu ise kar’a gömülmüş durumda. Tesislerin bir diğer sıkıntısı ise lavabolarda ki su sorunu. En yakın yerleşim yerine 20 kilometre uzaklıkta olan merkezde sular akmaması düşündürücü. Tesisleşmenin neredeyse hiç olmadığı merkezde masalar bile kiraya veriliyor. Tesis işletmecileri, otopark ücreti, masa ücreti, kayak takımlarını kiralama ücreti alıyor. Alınan ücretlerin tesise geri dönüşümü ise muamma. Tesisin ziyaretçilere tek hizmeti kayak merkezinin kapılarını açmak! Allah’ın Şanlıurfa’ya büyük bir lütfü olan Karacadağ, kısır zihniyetin kurbanı gibi.
Biz aslında yanlışı en baştan yapıyoruz.
