Uzman Klinik Psikolog Aslı Kanizi konu hakkında önemli bilgiler verdi. Mükemmeliyetçi ebeveynlerin yetiştirdiği kendini sergileme cesareti buruk çocuklar, erişkinlikte onaylanma arzusu yüklü bireye dönüşebiliyor.
Mükemmeliyetçilik, ebeveynlerin beklentileriyle şekillenen ve yetişkin hayatımızın derinliklerine işleyen bir yüktür. Bu yük, sadece bizi değil, ebeveyn olduktan sonra çocuklarımıza da geçebilir. Çocukluğumuzdan beri üzerimize giydirilen “İyi çocuk”, “Başarılı yetişkin”, “Sorun çıkarmayan sakin çocuk”, ve “Düzenli, iyi kararlar veren yetişkin” maskeleri, gerçek benliğimizin keşfedilmesini ve ifade edilmesini engeller. Bu maskeler altında ezilen özgünlüğümüz, kendini sergileme cesareti ve deneyimlemeye olan açlığımız, gerçek kimliğimizin önüne geçer.
Kendini sergileme cesareti, aslında bir tür özgüvenin ifadesidir. Bu cesareti gösteren bireyler, kendi özbenlik saygılarını geliştirirler, çünkü gerçek benliklerini cesurca ifade etmenin değerini ve güzelliğini keşfederler. Bu, sadece bireysel bir dönüşüm değil, aynı zamanda atılımcılık becerilerinin gelişimine de katkı sağlar. Kaybetmekten korkmadan adımlar atmak, yaşamın kazanma ve kaybetme kısımlarıyla, kaos ve düzen zıtlıkları arasında sağlıklı bir bağ ve kabullenme oluşturur.
Bu yolculuk, özgün ve ne istediğini bilen bireylerin doğuşuna zemin hazırlar. İlişkilerde ve kariyer yaşamında, başkasını takip ve taklit eden değil, yaratıcı, deneyen, irdeleyen ve iyileştiren bireyler haline geliriz. Böylece, başkasına onaylanan bir ilişki ya da gördükleri gibi olmaya çalışan değil, kendi yarattığı doyum ve mutluluğu yaşayan bireyler oluruz. En uygun işi değil, en verimli ve anlamlı hissedeceği işi yapan ve yaratan bireyler haline geliriz. Bu değişim, mükemmeliyetçiliğin esaretinden kurtularak daha doyumlu, kendilerine ve çevreleriyle daha sağlıklı bağlar kuran, verimli ve daha az yargılayan, cezalandırıcı olmayan bireylerin doğuşunu müjdeliyor.
Kendini sergileme cesaretiyle, hata yapmaktan korkmadan, kendi gerçekliğimizi yaşamak ve deneyimlerimizi zenginleştirmek, daha sağlıklı, daha mutlu ve daha özgün bir varoluşa doğru atılan adımlardır. Kendi benliğimizi cesurca ifade etmek, mükemmeliyetçilikten özgürlüğe doğru attığımız en büyük adımdır. Bu yolculukta, her birimiz kendi özgünlüğümüzün peşinden giderek, çizilen dünyanın sınırlarını genişletmeyi seçebiliriz. Böylelikle, özgünlüğümüzü kabullenmek ve cesaretle kendimizi sergilemek, yalnızca bireysel bir dönüşüm değil, aynı zamanda ilişkilerimizi, kariyerimizi ve toplumumuzu dönüştüren bir süreçtir.
Ebeveynlerin Çocukları Üzerinden Kendi Eksikliklerini Telafi Etme Çabası”
Mükemmeliyetçi ebeveynlik, genellikle ebeveynlerin kendi içsel eksikliklerini veya geçmişte yaşadıkları hayal kırıklıklarını çocukları üzerinden telafi etme çabası olarak ortaya çıkar. Ebeveynler, çoğu zaman farkında olmadan, çocuklarını kendi başaramadıkları veya ulaşamadıkları hedeflere ulaşabilecek birer araç olarak görürler. Bu, ebeveynlerin çocuklarını, kendi ideallerini gerçekleştirebilecekleri birer uzantı olarak görmelerine yol açar ve çocukların bireysel ihtiyaçları, ilgi alanları ve duygusal gelişimleri göz ardı edilir.
Ebeveynlerin bu davranış modelinden çıkmak için kendi içsel eksiklikleriyle yüzleşmeleri, kendi öz değerlerini çocuklarının başarılarından bağımsız olarak tanımlamaları ve çocuklarının bireysel yeteneklerini, ilgi alanlarını ve duygusal ihtiyaçlarını desteklemeleri gerekmektedir. Bu, hem çocukların hem de ebeveynlerin daha sağlıklı, daha mutlu ve daha özgün bir varoluşa doğru yolculuklarında önemli bir adımdır.
Uzman Klinik Psikolog Aslı Kanizi,” Mükemmeliyetçilikten özgürlüğe giden yolculuğumuzda bireyin kendi özgünlüğünü kabullenmesi ve cesaretle kendini ifade etmesi çok önemlidir.Bu yolculuk, ebeveynlerin ve çocukların birlikte yürüyebilecekleri, karşılıklı anlayış ve destekle daha sağlıklı ilişkiler kurabilecekleri bir süreci işaret eder.”dedi.
