Nesin Vakfı’nın “kurucu annesi” olarak bilinen, ünlü yazar Aziz Nesin’in eski eşi Meral Çelen, bu sabah hayatını kaybetti. 1973 yılında Çelen’in önerisiyle kurulan Nesin Vakfı, ihtiyaç sahibi çocuklara eğitim ve yaşam imkânı sunarak köklü bir kurum haline gelmiştir. Aynı zamanda gazeteci Ahmet Nesin’in annesi olan Çelen, yazar kimliğinin yanı sıra şair, çevirmen ve edebiyat dünyasında önemli bir figür olarak tanınmaktaydı.
Ahmet Nesin, vefat haberini şu sözlerle duyurdu: “Annem Meral Çelen’i bu sabah 09.35’te kaybettik. Ali Nesin bana haber verdiğinde ve ben bunu şimdi yazarken bile Fransa’da hâlâ 09.35 olmadı, yani annemin ölmesine daha var. Bu günde bile yaşam mizahını yaptı bana.”
Meral Çelen, ardında derin bir miras ve hatıralar bırakarak edebiyat ve kültür dünyasına veda etti. Daha fazla bilgi için buraya tıklayabilirsiniz.
MERAL ÇELEN KİMDİR?
Diyarbakır’da dünyaya gelen Meral Çelen, ilkokul eğitimini Adana’daki İsmet Paşa İlkokulu’nda tamamladı. Kastamonu Kız Ortaokulu’nu bitirdikten sonra çalışmak zorunda kalması sebebiyle eğitimine ara vermek zorunda kaldı. Çorum Lisesi’nden mezun olduktan sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nü kazandı. Üniversite sonrası Varlık, Karikatür gibi dergilerde ve Düşün Yayınevi’nde çalıştı. 1955 yılında Aziz Nesin ile evlendi ve uzun yıllar bu evlilik sürdü; 1968 yılında boşandı. Hayatının bir kısmını Balıkesir’in Ören beldesinde geçirdi.
İlk şiirini 16 yaşında yayımlamasına rağmen, şiir yazmaktan vazgeçerek öykü denemelerine yöneldi. 1959 yılından itibaren Varlık ve Türk Dili dergilerinde öyküleriyle dikkat çekmeye başladı. Varlık dergisindeki ilk öyküsü, 15 Şubat 1959 tarihinde “Tek veya Çift” adıyla yayımlandı; Türk Dili dergisindeki ilk öyküsü ise Kasım 1959’da “Bir Günbay Vardı” ismiyle basıldı. Söz konusu dergilerde çeviri ve röportajlarıyla da yer aldı.
Meral Çelen’in kadın sorunlarına odaklandığı ilk ve tek öykü kitabı “Güllü Güzel”, 1961 yılında yayımlandı. Bu kitaba adını veren “Güllü Güzel” öyküsünü yazarken kimden ve nasıl etkilendiğini anılarında şöyle ifade etmiştir:
“Bir süre sonra ilk ve son öykü kitabım olan Güllü Güzel yayınlanmıştı. Güllü Güzel, kocasını öldürdüğü için Eminönü Meydanında asılan ve benim ipin ucunda sallanırken gördüğüm, her gece rüyalarıma giren Sivaslı Durdu Sarıkaya’nın öyküsüydü.”
