NASA’nın Neil Gehrels Swift Gözlemevi, uzak bir galaksinin merkezinden 30 bin ışık yılından fazla uzakta, bir yıldızı parçalayan süper kütleli bir kara deliği gözlemledi. Olağanüstü parlama, ultraviyole ışıkta tüm ev sahibi galaksiyi kısa süreliğine gölgede bıraktı ve Güneş’in kütlesinin yaklaşık bir milyon katı büyüklüğünde bir kara deliği ortaya çıkardı.
Gökbilimciler, süper kütleli kara deliklerin normalde bulunduğu galaktik merkezden alışılmadık derecede uzakta olduğu için onu görünürde “yetim” olarak tanımlıyorlar. Bu türden bir olay daha önce bir galaksinin merkezinden bu kadar büyük bir mesafede tespit edilmemişti.
Maryland Üniversitesi, College Park ve NASA’nın Greenbelt, Maryland’deki Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nde araştırma görevlisi olan Robert Stein, “Bu yıldız parçalanma olaylarını, normalde bulundukları galaktik çekirdeklerden uzaklaşan ve görünmez olan süper kütleli kara delikleri bulmanın bir yolu olarak arıyorduk. Şimdiye kadar doğrulanan birkaç keşiften biri olan bu bulguyla, yeni bir tekniği doğruladık ve bunu daha fazlasını aramak için kullanabiliriz.” dedi.
GİZLİ BİR KARA DELİK TARAFINDAN PARÇALANMIŞ BİR YILDIZ
Keşif, bir yıldızın dev bir kara deliğe çok yaklaşması ve yoğun çekim gücüyle parçalanması sonucu oluşan olağanüstü parlak bir parlamayla başladı. Gökbilimciler bu tür olaylara gelgit bozunma olayı diyor.
GÜNEŞ’İN KÜTLESİNİN 1 MİLYON KATI
Bu kara deliğin kütlesi, Güneş’in kütlesinin yaklaşık 1 milyon katı. Varlığı ilk olarak Kasım 2025’te, Güney Kaliforniya’daki Palomar Gözlemevi tarafından işletilen bir gökyüzü araştırması olan ZTF (Zwicky Transient Facility), Dünya’dan yaklaşık 750 milyon ışık yılı uzaklıktaki bir galakside alışılmadık bir ışık patlaması tespit ettiğinde şüphelenildi.
Stein, “ZTF’nin her gece tespit ettiği yarım milyon parlamadan, yeni yapay zeka algoritmamız, galaksinin dış kesimlerindeki alışılmadık konumuna rağmen, gelgit bozulması olayına çok benzeyen bir parlamayı otomatik olarak tanıdı” dedi.
Aylar boyunca, bu güneş patlaması çevresindeki tüm galaksiden daha parlak ultraviyole ışık yaydı. Zirve noktasında, geçici olarak yaklaşık 10 milyar güneşin parlaklığına eşdeğer bir parlaklık sergiledi.
SWIFT, AŞIRI KOZMİK PARLAMAYI DOĞRULADI
İlk ZTF tespiti sonrasında ek gözlemevleri de kaynağı inceledi. Şili’deki SOAR (Güney Astrofizik Araştırma) teleskobu spektrumunu inceledi ve gelgit bozunma olayıyla tutarlı özellikler buldu.
Gökbilimciler daha sonra, yerdeki teleskoplar tarafından tespit edilemeyen dalga boylarını inceleyebilen NASA’nın Swift Gözlemevi’ne yöneldiler. Örneğin, Swift’in UVOT (Ultraviyole/Optik Teleskobu), güneş patlamasının sıcaklığını yaklaşık 54.000 derece Fahrenheit (30.000 derece Celsius) olarak ölçtü.
Kuzey Carolina Üniversitesi Chapel Hill’de doktora öğrencisi olan ve güneş patlamasının gelgit kaynaklı bir bozulma olayı olarak yorumlanmasını destekleyen ilk spektrumları alan Jonathan Carney, “Tüm bu verilerin birleşimi, diğer açıklamaları elememize ve garip konumuna rağmen bunun bir gelgit bozulma olayı olduğunu güvenle söylememize yardımcı oldu” dedi.
GALAKTİK MERKEZLERDEKİ GİZLİ AĞIR SIKLETLER
Evrendeki hemen her galaksinin merkezinde süper kütleli bir kara delik bulunuyor gibi görünüyor. Yaklaşık her 100.000 yılda bir, belirli bir galaksideki bir yıldız, gelgit bozunma olayında parçalanacak kadar bu kara deliklerden birine yaklaşabilir.
Bu tür olaylar tek bir galaksi içinde son derece nadir olsa da gökbilimciler bunları bulmak için milyonlarca galaksiyi izliyor. Mevcut araştırmalar genellikle her yıl evrende yaklaşık 30 gelgit bozulma olayını tespit ediyor.
2024’ten önce, doğrulanmış her örnek bir galaktik çekirdekte bulunmuştu. Bunun nedeni kısmen, gökbilimcilerin aramalarını orada yoğunlaştırmalarıydı, çünkü bilinen tüm süper kütleli kara delikler galaksi merkezlerinde bulunuyordu. Ayrıca, gelgit bozunma olayı çok büyük bir kara deliğe ihtiyaç duyar, çünkü daha hafif kara deliklerin yerçekimi çekimi yeterince güçlü değildir.
Bilim insanları, ana galaksisinin merkezinden 2.600 ışık yılı uzaklıkta bir yıldızın yok olduğuna dair işaretler tespit edince bu varsayım değişmeye başladı. Bu keşif, gökbilimcileri araştırmalarını galaktik merkezlerin ötesine genişletmeye teşvik etti.
Yeni tespit edilen olay daha da uç bir nitelik taşıyor. Galaksinin merkezinden 30.000 ışık yılından daha uzak bir mesafede meydana geldi.
PEKİ KARA DELİK ORAYA NASIL GELDİ?
Kara deliğin alışılmadık konumu, geçmişi hakkında önemli bir soruyu gündeme getiriyor.
Stein, “Bu yıldızın bir galaksinin merkezinden kaynaklanmış olması gerekiyor, ancak şu anda dış mahallelerinde bulunduğu galaksiden değil. Ev sahibi galaksinin süper kütleli kara deliğinin hala çekirdeğinde olduğunu düşünüyoruz, ancak yıldızı yutan kara delik, bugün gördüğümüz büyük galaksiyle birleşen küçük bir galaksiden kaynaklanmış olabilir.” dedi.
