Demiryolarının görünmez kahramanları makinistler :Evlerine ekmek götürebilmek için 3 metre karelik alanda günlerini geçiriyor. Havanın kararmasıyla lokomotifin başına geçen makinistler, raylar üzerinde kilometrelerce yol gidiyor.
Makinistlik belki de en zor ve fedakarlık gerektiren mesleklerin başında geliyor. Bayramlarda tatil yapamayan, haftasonlarını ailesiyle geçiremeyen ve uzun süre sevdiklerinden ayrı kalan makinistler, anlattıklarıyla mesleklerinin zorluklarını da gözler önüne seriyor.
Akşam saatlerinde aileleriyle vedalaşan makinistler, ikinci evleri olan Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları (TCDD) 2.Bölge Müdürlüğü Loko Bakım Atölye Müdürlüğü’ndeki lokomotiflerine yol alıyor.
Her gün yüzlerce insanı sevenlerine buluşturmak için raylar üzerinde yola çıkan görünmez kahramanların hikayesini AA fotomuhabiri fotoğraf karesine yansıttı.
‘Biz ömrümüzü demiryollarına verdik’
TCDD’de 16 yıldır çalışan Kenan Gürbüz ve Halil Demirtaş, Ankara-Kayseri arasında 10 yıldır görev yapıyor. Ankara’dan aldıkları Doğu Ekspres trenini Kayseri’ye götürmekle görevli olan Gürbüz ve Demirtaş, Kayseri’de treni başka makinistlere devrederek bir sonraki gün 4 Eylül Mavi trenini Ankara’ya getiriyor.
Makinist Gürbüz ve Demirtaş, Marşandiz’de buluşarak bakımdan geçen ve Ankara’dan Kars’a hareket edecek Doğu Ekspres Treninin lokomotifini TCDD 2.Bölge Müdürlüğü Loko Bakım Atölye Müdürlüğü’nden gerekli formları doldurarak teslim alıyor.
Her gün Ankara -Kars arasında saat 18.00’de seferi olan Doğu Ekspres trenini Kayseri’ye kadar götürmekle görevli makinist Gürbüz, haftanın üç günü evde olduğunu geri kalan zamanda ise il dışında bulunduğunu ifade etti.
Ailesini çok özlediğini belirten Gürbüz, ‘Mesleğimi seviyorum, makinistlikte dikkat çok önemli, demiryollarında kötü bir iz bırakmak istemiyorum. Biz ömrümüzü demiryollarına verdik’ dedi.
‘Birbirimizin sırdaşı olduk’
Gürbüz ve Demirtaş, zamanlarının çoğu bölümünü üç metre karelik markizde geçiriyor. Yolcuların istasyonlarda uzun süre beklemekten şikayet ettiklerini anlatan makinist Demirtaş, ‘Trenler bazen bekler, dispeçer (hareket uzmanı) bekletir. Karşıdan bir tren geliyordur onun için bekleriz ama ‘yolcu niye bekliyoruz’ diyor. Trenin tam saatinde istasyonda olması için çaba sarf ediyoruz’ diye konuştu.
Ankara-Kayseri arasını meslektaşı Demirtaş ile 10 yıldır beraber gittiklerini kaydeden makinist Gürbüz de eşinden çok mesai arkadaşıyla vakit geçirdiklerini söyledi. Gürbüz, ‘Artık birbirimizi sivilde de arıyoruz. Dostluğumuz ebedi, birbirimizin sırdaşı olduk. Bazen olur anılarımızı anlatırız. Yolculuk süresince içimizi boşaltırız’ ifadelerini kullandı.
demiryollarında çalışan FAAL personel,ya ayakta ya sürekli yolculukta yada vardiyada çalışırken çok sıkıntılar çeker.Lakin kuruma bağlılığı ve işine alışkanlığı sıkıntıları zevke dönüştürüyor.Kurumun itibarı ve müşterilerin memnuniyeti dikkate alındığında,tüm zorluklar aşılıyor,ve işini tam,güzel ve doğru yapmanın huzuruyla tatlı uykuya geçiyor.işyerindeki veya loko üzerindeki gürültü,soğukluk, ve sürekli dikkat ile koku, vb zor şartlar ,fedakar çalışanı işinden soğutamıyor,hergün yeni bir şevkle görevini yürütüyor.Böyle çalışanın tek sıkıntısı;yönetimin ,yapılan işlerin önemini kavrayamaması ve çalışanı takdır etmeyip siyasi davranışlar içine girmesidir..Çalışanların yönetimden talepleri var,ama yönetim duymamazlığa gelir yada kızağa çeker.Bu durumdakilerde yönetime küser emekli olur.Böylece yılların kazandırdığı uzmanlık,yetişmişlik,başarılı çalışmalar emekli,likle sıfırlanır