Hyuk, bu yıl sonunda bir K-pop grubuyla sahneye çıkmaya hazırlanıyor. Yu Hyuk, 9 yaşında Kuzey Kore’nin sokaklarında dilenmeye başladığında hayatın acımasız yüzünü erken yaşta tanıdı. Bir keresinde, bir metro durağında bir sefer tası bulmuştu. İçinde bir kaşık bozuk pilav vardı ve tat katmak için üzerine sirke ve kabartma tozu döktü. Ancak sefer tasının sahibi geri döndüğünde, yakalanıp ağır bir dayak yedi. Hyuk, çalmanın yanlış olduğunu bildiğini ama açlıktan ölmek üzere olduğunu ifade ediyor. Bu tür yasadışı davranışlar, Kuzey Kore halkının bir kısmı için “günlük hayatın bir parçası” haline gelmiş durumda. Hyuk’un yaşamı, hayatta kalma mücadelesiyle o kadar doluydu ki, hayallere yer kalmadı. Bugün 24 yaşında olan Hyuk, Kuzey Koreli üyeleri bulunan bir K-pop grubunun parçası olmanın gerçeküstü bir şey olduğunu düşünüyor. Hyuk dışında, grubun bir diğer Kuzey Koreli üyesi Kim Seok. Grubun diğer üyeleri Aito, Japon, Kenny ise Çinli-Amerikalı. Dörtlünün en küçüğü olan Aito, “Başta biraz korkuyordum çünkü Kuzey Kore’nin Japonya ile düşmanca ilişkileri var. Ben de Kuzey Korelilerin korkunç olacağını düşünüyordum ama öyle değilmiş.” diyor.
KUZEY KORE’DE K-POP
Hyuk ve Seok, Kuzey Kore’den gelmelerine rağmen farklı sosyal çevrelerden geliyorlar. Seok’un ailesinin maddi durumu daha iyiydi ve Çin sınırı yakınlarında yaşıyorlardı. Bu nedenle, kaçak yollardan sokulan hafıza kartları sayesinde K-pop ve Kore dizilerine aşina hale gelmişti. Hyuk içinse müzik, bir lükstü. Kuzey’de yaşadığı süre boyunca hiç K-pop dinlememişti ve Güney Kore’den getirilen müzik ve dizileri izlemek için ağır cezaların kesildiğini çok iyi biliyordu. “K-pop dinlediği için cezalandırılan hiç kimseyi bilmiyordum ama bir Güney Kore dizisi izledikleri için köylerinden kovulan bir aileyi duymuştum.” diyor Hyuk. Kuzey Kore’nin Kuzey Hamgyong bölgesinde yaşayan Hyuk, Kim Jong-un’un Güney Kore kültürünün sızmasına karşı önlemlerini artırdığını belirtiyor. 2020 yılından bu yana bu tür içeriklerin tüketimi ve dağıtımı idam cezası ile cezalandırılabiliyor.
BBC Korece Servisi Hyuk, K-pop’u ilk kez Güney Kore’ye geçtikten sonra dinledi. Onun gibi insanların K-pop yıldızlarının yaşamlarına asla ulaşamayacağını düşünüyor. Güney Kore’ye kaçmak istediğinde, bu durum onun için zor bir karar oldu. Çünkü annesi, o dört yaşındayken kaçtıktan sonra kendisini büyüten babası ve büyükannesini geride bırakmak zorundaydı. Annesi ikinci kez bir araç gönderdiğinde, babası onu gitmesi için ikna etti. Güney Kore’ye ulaşması aylar sürdü ve birkaç ülkeyi dolaşmak zorunda kaldı. Hyuk, sık sık tartışmaları nedeniyle annesiyle sadece bir yıl kadar yaşayabildi ve bugün hala sorunlu bir ilişkiye sahipler. Diğer grup üyeleriyle birlikte yatakhanede yaşamaya başlayana kadar kendi başına yaşıyordu. Kendisine “Yalnızların en yalnızı” diyor.
YAZDIĞI ŞARKILAR
Hyuk, yalnızlık ve normal bir yaşama duyduğu özlemi ilk şarkısı “Ordinary Person”da anlatıyor. Güney Kore’ye kaçmadan önce ilkokulu bitirmemişti ve bu nedenle Güney Kore’nin çok rekabetçi eğitim sistemine uyum sağlamakta zorluk yaşadı. Zorluklara rağmen, yazmakta huzur buldu. Kuzey Kore’deki eski yaşamından bahsettiği kısa şiirlerle yazmaya başladı. “Neler yaşadığımı açıkça paylaşamıyordum ama yine de bunların gizli bir kaydını tutmak istiyordum.” diyor. Hyuk, başta hikayesini kimsenin anlayamayacağını ve saklaması gerektiğini düşündü. Ancak lisenin ilk yılında müzik kulübüne katıldığında, öğretmeni ve arkadaşları yazdıklarını daha fazla insanla paylaşması için onu teşvik ettiler. “Bana insanların gerçekten hikayelerimle ve acımla bağ kurabildiğini söylediler.” diye hatırlıyor.
Hyuk, 17 yaşında itibaren yarı zamanlı olarak restoranlarda ve fabrikalarda çalışmaya başladı. Yoğun yaşamına karşın, akıllı cep telefonuyla rap şarkısı sözleri yazacak vakit buldu. Zor ve yalnız yaşamından, babasına olan derin sevgisinden bahsettiği şarkılar yazmaya başladı. 2018 yılında televizyondaki bir eğitim programına katıldığında, geçmişi ve rap yeteneği Singing Beetle’ın CEO’su Cho Michelle’in dikkatini çekti. Hyuk, “Michelle’e bir yıl kadar hiç güvenemedim çünkü beni aldattığını düşünüyordum.” diyor. Kuşkulu davranmıştı; çünkü Kuzey Kore’den kaçanlar, Güney Kore toplumunu yeterince bilmedikleri için sıkça dolandırıcılığa maruz kalıyorlardı. Ancak zamanla Cho’nun “çok fazla zaman ve para yatırdığını” fark edip, ilgisinin gerçek olduğunu anladı.
BOŞ TUVAL
Hyuk ve Seok, şarkı söylemeyi ve dans etmeyi en baştan öğrenmek zorunda kaldılar. Fiziksel zorlukları aşma yetenekleri, K-pop eğitim sisteminin büyük talepleriyle başa çıkmalarında önemli bir avantaj sağladı. Cho, “Boş bir tuval gibiydiler, pop kültürü hakkında en ufak bir fikirleri yoktu.” diyor. Ancak “fiziksel zorluklara katlanma kabiliyetleri” Cho’yu çok etkiledi. Saatler süren dans çalışmalarında o kadar kararlılar ki, Cho bile “fazla ileri gittiklerini” düşündüğünü ifade ediyor. Eğitim sürecinde, müzik ve dans derslerinin yanı sıra, medya söyleşilerine hazırlanmaları için görgü ve konuşma kuralları da öğretiliyor. Cho, “Sorgulamaya ve fikirlerini ifade etmeye alışkın olmadıklarını düşünüyorum. Başta eğitmenler, düşüncelerinin arkasındaki fikirleri soruyordu. Aldıkları tek yanıtsa ‘Çünkü geçen sefer öyle söylemişti’ oldu.” diyor. Ancak üç yıldan uzun süre sonra, Hyuk kayda değer bir gelişme gösterdi. Cho, gülümseyerek “Şimdi Hyuk çok şeyi sorguluyor. Örneğin bir şey yapmasını istediğimde ‘Niye? Neden gerekiyor?’ diye soruyor. Bazen ben de yaptığımdan pişman oluyorum.” diyor.
FARKLILIKLARI GİDERMEK
Güney Kore’de, Kuzey Kore’den kaçan 30 bini aşkın kişi yaşıyor. Hyuk, Kuzey Korelilerin şarkılarını dinlediğinde ne hissedeceğini bilmediğini ifade ediyor. Dongguk Üniversitesi Kuzey Kore Araştırmaları Enstitüsü’nden müzik ve medya uzmanı akademisyen Ha Seung-hee, 1VERSE başarılı olursa, bu durumun Kuzey Kore’de bir “olay” olabileceğini belirtiyor. Ancak güvenlik kaygıları her şeyin önünde geliyor. Hyuk, Kuzey Kore’yi açıkça eleştirmek istemiyor. Bu nedenle söyleşilerinde memleketinden “üst taraf” diye bahsediyor ve Kim Jong-un’un adını anmaktan kaçınıyor. “Dürüst olmak gerekirse, Kuzey Kore etiketi olmadan, bir K-pop idolü adayı olarak görülmek istiyorum.” diyor. Ancak Hyuk, yine de Kuzey Kore’den kaçanlar topluluğuna karşı bir sorumluluk hissediyor. Özellikle artan sayıda kaçan gencin kimliklerini açıklamak istemediği bir ortamda. Asimilasyonun başka yolları olduğunu da göstermek istiyor. “Kaçan çoğu kişi, kendileri ve K-pop idolleri arasında kapanmaz bir uçurum olduğunu düşünüyor. Yani ben başarırsam, kaçanlar daha büyük hayaller de kurabilirler. Bu yüzden elimden geleni yapıyorum.” ifadeleriyle duygularını dile getiriyor.
