CN Rail’in tahıl sevkiyatındaki büyük gecikmeler, demir yolunun 2013-2014 kış mevsiminin sert hava koşullarıyla çakıştığı bir dönemde, Britanya Kolombiyası’nın batı kıyısındaki limanlara tahıl taşıma yükümlülüğünü yerine getirememesi nedeniyle 23 milyon dolardan fazla tazminat ödemesine yol açtı. Federal Yargıç Alan Diner, 25 Kasım’da yayımladığı kararda, ulusal demiryollarını, küresel tarım işletmesi olan Louis Dreyfus Şirketi’ne karşı sorumlu tuttu. Karar, tahıl nakliyecilerinin hizmet yükümlülüklerini değerlendireceği emsal teşkil eden bir gecikme davasına dönüştü.
CN Rail’in 2013-2014 Kış Krizi Sırasındaki Gecikmeleri
Louis Dreyfus ile CN Rail arasındaki tahıl davasının merkezinde, çiftçilerin Kanada tarihinin en büyük hasadını yaptığı 2013-2014 hasat yılında Vancouver ve Prince Rupert’teki büyük ihracat terminallerine gönderilen sevkiyatlar vardı. CN, vagonları önceden konumlandırarak bu artışa hazırlandığını savunsa da, baskılar arttıkça federal hükümet 7 Mart 2014’te hem CN hem de CP’nin Batı Kanada’da belirli asgari tahıl hacimlerini taşımasını gerektiren bir kararname yayımladı. Diner, bu kararname yürürlükteyken bile CN Rail’in kapasitesinin büyük talep artışını karşılamadığını belirtti.
Sıcaklıklar düştükçe ve Prairies bölgesi on yıllardır görülen en kötü kışı yaşadıkça, 2013-2014 BC tahıl sevkiyatlarındaki gecikme daha da derinleşti. CN, aşırı soğukların hız sınırlarını düşürdüğünü, makasları bozduğunu ve tren seferlerini kısaltmak zorunda kaldığını iddia etti. Sonuç olarak, o ay hareket eden vagon sayısı 2.700’e düştü; bu sayı, Louis Dreyfus Şirketi’nin BC batı kıyısındaki tahıl limanlarından tahılını taşımak için ihtiyaç duyduğu miktarın çok altındaydı.
Louis Dreyfus’un “Tutsak” Durumu ve Sözleşme İhlali
Louis Dreyfus Şirketi, CN demiryolu ağı boyunca altı tahıl silosu işletiyordu ve Yargıç Diner, bu silolardan bazılarının yalnızca CN tarafından işletildiğini ve bu nedenle fiilen demiryoluna “tutsak” olduklarını vurguladı. Gizli bir sözleşme uyarınca, CN’nin tahılın iç hatlardaki asansörlerden Britanya Kolombiyası’na ve ardından küresel pazarlara taşınabilmesi için asgari sayıda vagon sağlaması gerekiyordu. CN bu sözleşmede belirtilen düzeyde hizmet sağlamadığında, şirket tahılını taşımak için alternatif bir rotası olmadığını iddia etti.
Kış koşulları ve demiryolu aksamaları, BC tahıl limanlarında birikmiş yüklere ve gemi gecikme ücretlerinde (demuraj) artışa neden oldu. Louis Dreyfus, mahkeme başvurusunda, CN’nin hizmet taahhütlerini yerine getirememesinin şirketin kendi satış sözleşmelerini yerine getiremediği anlamına geldiğini savundu. Hizmet açığının 21,6 milyon dolardan fazla kâr kaybına ve 4 milyon dolardan fazla gemi gecikme ücretine yol açtığını belirtti. Şirket ayrıca 3,5 milyon dolarlık itibar kaybı talebinde de bulundu.
Mahkeme Kararı ve Tazminat Miktarı
Yargıç Diner, kaçırılan fırsatların kolayca yeniden yaratılamayacağı yönündeki uzman kanıtını kabul etti ve CN’nin hem federal kararname hem de Louis Dreyfus ile yaptığı gizli anlaşma kapsamında sözleşmede belirtilen düzeyde hizmet sunmadığını tespit etti. Bu başarısızlığın, şirketin aksi takdirde elde edebileceği kârı doğrudan engellediği sonucuna vardı.
Yargıç, CN Rail’in kaybedilen kârlar ve gemi gecikme ücretlerinin bir kısmı için 23 milyon dolardan fazla tazminat ödemesine karar verdi, ancak şirketin talep ettiği miktarın tamamını ödemedi. Demuraj masraflarının bir kısmını karşılamayı kabul etti ve 3,5 milyon dolarlık itibar kaybı talebini reddetti. Ona göre, 2013-2014 kış tahıl taşımacılığı krizi sırasında yaşanan sistemsel operasyonel sorunlar, sektördeki tüm nakliyecileri etkilemişti; ancak CN Rail’in başarısızlığı, Louis Dreyfus’a ait bağlı asansör ağı için özellikle ciddi sonuçlar doğurdu.
