1978 yılı başlarıydı, henüz 18 yaşındaydım ve meslekte birinci yılımı bile doldurmamıştım. Akşam 17.30 sularında Basmane Garında trenimizin hareketini beklerken o zamanki ustam M. Ali Kütükçeken (kulakları çınlasın, saygı ile anıyorum, minyon tipli, o zaman 25 yaşında idi), ile lokomotifin yanında duryorduk. Yaşlı bir bey ile hanım yanımıza geldi.
— Evladım bu trenin makinistleri nerede?
— Buyrun bey amca, bu trenin makinistleri biziz.
— Oğlum dalga geçmeyin, sizler çok gençsiniz, çocuk sayılırsınız!
— Evet bey amca, biz makinistiz.
— Yürü hanım yürü, en iyisi biz otogara gidelim, trenler çoluk çocuğun eline kalmış!
Sonradan öğrendiğimize göre yıllar önce emekli olmuş bir demiryolcu olan bey amcamız, alışık olduğu yaşlı makinist tipine uymadığımız kanaatine varmış olmalı ki bizim götüreceğimiz İzmir Ekspresine binmekten vazgeçmiş. Bu anıyı hatırladıkça hep tebessüm eder, Türkiye’nin belki de ilk genç makinistleri olarak buruk bir gurur duyarım.
…
Fotoğrafta Yusuf Sünbül (solda) ve ustası Mehmet Ali Kütükçeken 1978 yılında DE 24 000 tarafından çekilen lokomotifleriyle Basmane Garında trenlerinin hareketini beklerken
Yusuf Sunbul
tcddnin medarı iftiharı…
Güzel öykü için teşekkür ederim