ABD’nin yeni nesil füze uyarı sistemi (Next-Gen Overhead Persistent Infrared/OPIR) programından sorumlu yetkililer, ABD Hükümeti Hesap Verebilirlik Ofisi’ne (GAO) yaptıkları açıklamada, ilk uydunun fırlatılmasının hem teknik geliştirme sorunları hem de ABD Uzay Kuvvetleri’nin fırlatma yoğunluğu nedeniyle geciktiğini bildirdi.
Gecikmenin Nedenleri: Teknik Sorunlar ve Fırlatma Yoğunluğu
GAO yetkilileri tarafından yapılan açıklamaya göre, Şubat 2025’te, yani bilgi toplama sürecinin ardından, program yetkilileri uydunun Eylül 2025’te teslim edileceğini belirtmişti. Ancak, 2025 fırlatma takviminin oldukça dolu olması nedeniyle, Next-Gen OPIR GEO uydusunun en erken Mart 2026’da fırlatılacağı Uzay Kuvvetleri’nin fırlatma program ofisi tarafından belirlendi.
Next-Gen OPIR sistemi, mevcut füze uyarı sistemi olan Uzay Tabanlı Kızılötesi Sistem’in (SBIRS) yerini almak üzere geliştiriliyor. Halihazırda yörüngede 6 adet SBIRS uydusu bulunurken, Next-Gen OPIR sistemi 4 adet uydu içerecek: 2 adedi jeosenkron yörüngede (GEO), diğer 2 adedi ise kutupsal yörüngede (polar orbit) yer alacak. Breaking Defense tarafından yapılan habere göre bu yaklaşım, ABD Uzay Kuvvetleri’nin erken uyarı ve hem balistik hem de hipersonik füzelerin takibini yapabilecek daha modern ve düşük yörüngeli, dağınık yapılı bir uydu mimarisine geçiş planlarını yansıtıyor.
Sensör Tedarikinde Yaşanan Aksaklıklar
Next-Gen GEO uydularını Lockheed Martin geliştirirken, ana kızılötesi sensör yükü RTX Corporation tarafından inşa ediliyor. RTX sensör paketini teknik zorluklar nedeniyle 13 aylık bir gecikmeyle geçtiğimiz Ağustos ayında teslim etti. Hatta Nisan 2024 gibi erken bir tarihte, ABD Hava Kuvvetleri’nin uzay tedariklerinden sorumlu yetkilisi Frank Calvelli, görev yüküyle ilgili yaşanan sorunların ilk fırlatmayı 2026’ya öteleyebileceği konusunda Kongre’yi uyarmıştı.
Öte yandan, Northrop Grumman tarafından geliştirilen iki kutupsal yörünge uydusuna ilişkin süreç daha olumlu seyrediyor. GAO raporu, bu projenin planlandığı gibi ilerlediğini ve ilk fırlatmanın 2028 yılında gerçekleştirileceğini belirtiyor. Bu durum, jeosenkron yörünge uydularının geliştirme sürecindeki zorlukların, polar yörünge uydularına kıyasla daha fazla olduğunu gösteriyor.
