Mercedes-Benz’in önden çarpışma testlerinde 20 yıldır sürücü, ön yolcu ve arka yolcu koltuğunda yer alan ve ‘beşinci yüzdelik dilim dişi’ olarak adlandırılan yaklaşık 1,5 metre boyunda, 49 kilogram ağırlığındaki, geleneksel erkek manken Hybrid III 50 ile eşdeğerdeki manken 150’ye kadar ölçüm noktası bulunan çok sayıda sensöre sahip. Bu da Mercedes-Benz’in mankenini resmi olarak yasalarca zorunlu kılınmadan önce tanıttığı anlamına geliyor. Manken, kadın antropometrisini gerçekçi bir şekilde yansıtıyor. Temel istatistikler, Amerikalı kadınların sadece yüzde beşinin daha kısa veya daha hafif olduğunu söylüyor. Tüketici koruma derneklerinin derecelendirmeleri ve dünyanın dört bir yanındaki çeşitli yasalar, beşinci persentil kadın mankenlerle test için şartnameler içerirken Mercedes-Benz, yirmi yıldır çarpışma testlerinde SID-II kadın mankeni de kullanıyor. Hybrid III 5’e benzer bir anatomiye sahip olan bu manken, özellikle yan darbe testleri için tasarlandı.
21 farklı versiyonda 120 manken her yıl 900’e kadar çarpışma testine tabi tutuluyor
Modern araç güvenliğinin mucidi olarak kabul edilen Mercedes-Benz, günümüzde de bu alanda öncü araç üreticilerinden biri olarak, kendi bünyesindeki kaza araştırma merkezinde 50 yılı aşkın bir süredir Mercedes-Benz araçlarının karıştığı kazaları araştırıyor. Kazaların nasıl meydana geldiğini ve hangi gelişmiş güvenlik sistemlerinin bunları önleyebileceğini anlamayı amaçlayan bu araştırmalar gerçek hayattaki kazalardan elde edilen bulguları ve çarpışma testleri için gerekli şartları oluşturmak için kullanılıyor. Sindelfingen’deki Mercedes-Benz Araç Güvenliği Teknoloji Merkezi’nde her yıl gerçekleştirilen 900’e varan çarpışma testi ve 1.700 kızak testi yeni yürümeye başlayan çocuklardan her yaştan çocuklara, beşinci persentil kadın mankenlerden 50. persentil erkek mankenlere ve büyük, ağır erkek mankenlere kadar 21 farklı versiyonda 120 mankeni içeriyor. Çarpışma testlerinin ve kaza araştırmalarının sonuçları, yeni güvenlik teknolojilerinin geliştirilmesine ve mevcut sistemlerin iyileştirilmesine yardımcı olmak için kullanılıyor.
Çarpışma testleri hakkında doğru bilinen yanlışlar
Kadın mankenler konusu şu sıralar kamuoyunda çokça tartışılırken Mercedes-Benz Manken Test Müdürü Hanna Paul, en yaygın altı efsane hakkında yanlış bilinenleri anlatıyor.
Arabaların erkekleri kadınlardan daha fazla koruduğu söylentisini doğru olmadığını söyleyen Hanna Paul, yaptıkları kaza testleri sonucunda ağır yaralanmalı veya ölümcül kazalarda cinsiyetler arasında bir farklılık bulunmadığını söylüyor. Kadınların daha az korunduğunu gösteren istatistikler olduğu hakkında söylentilerin olduğunu belirten Paul, “Bu konunun geçmişi 1980’lere kadar uzanıyor. O dönemde kadınlar daha küçük arabalar kullanıyordu. Ancak bugün güvenlik konusunda büyük gelişmeler oldu. En küçük arabalarda bile en gerekli güvenlik önlemleri sağlanıyor. O yüzden bu konu da bir söylenti. Tıpkı kaza testlerinde ağırlıklı olarak erkek mankenlerin kullanıldığı gibi. Mercedes-Benz olarak 20 yıldan uzun bir süredir hem kadın hem de erkek mankenler kullanarak güvenlik önlemlerimizi geliştiriyoruz. Bu sonuç ayrıca kaza test mankenlerinin farklı vücut tiplerini temsil etmediği söylentisinin doğru olmadığını gösteriyor” diyerek Mercedes-Benz testlerinde 3,5 kilogramlık bir bebekten çeşitli vücut tiplerindeki genç ve yetişkinleri temsil eden 120’den fazla manken kullandıklarını vurguluyor.
Hamile kadınların kazalardan daha fazla etkilendiğinin de konuşulduğunu söyleyen Hanna Paul, “Hamile kadınlar diğer sürücülerden daha fazla risk altında değil. Doğru kullanıldığında, normal üç noktalı emniyet kemerleri bir kaza durumunda hem hamile kadınları hem de çocuklarının zarar görmesini önlerler” diyor. Önümüzdeki dönemde fiziksel kaza testlerinin yerine simülasyonlara bırakmasının da beklenmemesi gerektiğini söyleyen Paul, araç çarpışma testlerinin birçok varsayıma dayanan simülasyonları doğrulamak için gerekli olduğunu ve yasalar ve düzenlemelerin de bunu zorunlu tuttuğunun altını çiziyor. Mercedes-Benz olarak insan anatomisini (kemikler, kaslar ve organlar) ayrıntılı bir şekilde temsil edecek insan vücudu modelleri üzerinde çalıştıklarını böylece araştırmacıların sadece yaralanma şiddetinin olasılığını hesaplamak yerine, vücudun belirli bir bölümünün maruz kalabileceği gerçek yaralanma türünü değerlendirmelerine olanak tanıyacağını belirtiyor.
