Japonya’nın Tokushima bölgesinde bulunan Nagoro köyü, nüfusunun yıllar içinde azalmasıyla sıra dışı bir görünüme kavuştu. Gençlerin büyük şehirlere göç etmesi ve yaşlı nüfusun azalmasıyla büyük ölçüde terk edilen yerleşim, 2000’li yıllardan itibaren köy sakini Ayano Tsukimi’nin çalışmalarıyla farklı bir kimliğe büründü. Tsukimi’nin ürettiği insan boyutundaki bez bebekler, zamanla köyün sokaklarından tarlalarına kadar pek çok noktayı doldurdu.
Hayatını Kaybeden Ve Göç Eden Köylülerin Yerine Bebekler Yapıldı
Doğup büyüdüğü Nagoro’ya geri dönen Ayano Tsukimi, karşılaştığı boş evler ve sessiz sokaklardan etkilenerek köyün eski yaşamını yeniden canlandırmak istedi. Bunun üzerine saman, kumaş ve eski kıyafetlerden insan boyutlarında bez bebekler üretmeye başladı.
Tsukimi, figürlerini tasarlarken hayatını kaybeden komşularının ve köyden ayrılan tanıdıklarının fiziksel özelliklerini örnek aldı. İlk etapta çevresindeki insanları temsil etmek amacıyla hazırladığı bebeklerin sayısı zamanla 350’yi aştı. Böylece köydeki cansız figürlerin sayısı, yaşayan sakinlerin sayısının çok üzerine çıktı.
Terk Edilmiş Alanlarda Günlük Yaşam Yeniden Kuruldu
Tsukimi’nin hazırladığı bebekler, köyün farklı noktalarına günlük yaşamdan sahneleri yansıtacak şekilde yerleştirildi. Öğrenci ve öğretmen yetersizliği nedeniyle kapanan okulun sınıfları, ders dinleyen çocuk ve öğretmen figürleriyle dolduruldu.
Otobüs duraklarında araç bekleyen, evlerin verandalarında sohbet eden ve yol kenarlarında oturan bebekler de köyün eski sosyal yaşamını temsil etmeye başladı. Tarlalara yerleştirilen figürler ise ellerinde tarım aletleriyle çalışan köylüleri canlandırdı.
Nagoro, Açık Hava Sanat Alanına Dönüştü
Hazırlanan figürlerin köyün geneline yayılmasıyla Nagoro, uluslararası alanda “Oyuncak Bebek Köyü” adıyla tanınmaya başladı. Başlangıçta terk edilmiş yerleşimin sessizliğini azaltmak ve geçmişteki yaşamı hatırlatmak amacıyla ortaya çıkan çalışma, zamanla sıra dışı bir sanat projesine dönüştü.
Bugün köy, yüzlerce bez bebeğin oluşturduğu alışılmadık görüntüsüyle hem ziyaretçilerin hem de nüfus kaybı ve kırsal alanların geleceği üzerine çalışanların ilgisini çekiyor. Nagoro, bir yandan Japonya’daki kırsal nüfus azalmasının sonuçlarını gözler önüne sererken diğer yandan Ayano Tsukimi’nin çalışmalarıyla geçmişteki köy yaşamını sembolik olarak yaşatmayı sürdürüyor.
