70 yaşındaki Tizi Hodson, hayatında beklemediği bir olayla karşılaştı. Hayalindeki işe yaptığı başvuruya 48 yıl boyunca yanıt alamayan bir kadın, sonunda bunun nedenini kendisine ulaşan bir mektupla çözdü.
İngiltere’nin Lincolnshire bölgesinde yaşayan Hodson, 1976 yılının Ocak ayında motosikletli bir akrobat olarak işe başvurmak için bir mektup gönderdi. Ancak, yıllar geçmesine rağmen bu başvurusu hakkında hiçbir geri dönüş almadı. Tizi Hodson’a ulaşan mektup, başvurusunun neden kaybolduğunu ortaya koydu. Mektup, 48 yıl boyunca postanedeki bir çekmecenin arkasında kalmıştı.
Gönderilen mektupta, 1976’da yaptığı başvurunun aslı ve mektubun başına gelenler detaylı bir şekilde yer alıyordu. Neyse ki bu talihsiz olay, Hodson’ın cesur kariyerini engelleyememiş ve başka bir işte çalışmak üzere kabul edilerek dünyayı gezme fırsatı bulmuştu.
İş başvurusunun bu kadar uzun bir süre sonra kendisine geri gönderilmesini “muhteşem” olarak değerlendiren Hodson, “Bu işten neden haber gelmediğini hep merak etmiştim. Artık biliyorum,” diyerek hislerini ifade etti.
BBC, Hodson’ın 48 yıl gecikmeyle ve espirili bir notla geri gönderilen mektubunu paylaştı. Mektubun üst kısmında el yazısıyla şunlar yazılıydı: “Staines Postanesi’nden geç gönderim. Çekmecenin arkasında bulundu. Yalnızca 50 yıl gecikmeyle.”
Hodson, mektubu kimin geri gönderdiğini ve kendisini nasıl bulduklarını hala anlayamadığını belirtti: “50 kez ev değiştirmeme ve hatta 4-5 kez ülke değiştirmeme rağmen beni nasıl bulduklarını bilmiyorum, bu bir muamma.”
Hodson, Londra’daki dairesinde bu mektubu yazdığını çok net hatırladığını anlattı: “Her gün yanıt gelmesini bekledim ancak hiçbir şey gelmedi. Bu beni çok üzmüştü çünkü gerçekten de motosikletli bir akrobat olmayı çok istiyordum.”
Yanıt gelmemesine rağmen, Hodson diğer işlere başvurmaya devam etti. Afrika’ya seyahat etti, yılan terbiyecisi olarak çalıştı, at yetiştiriciliği yaptı, akrobasi uçağı kullanmayı öğrendi ve uçuş eğitmeni oldu.
Mektuba dikkatle bakan Hodson, şunları ekledi: “Akrobat arayışıyla ilan verenlerin benim kadın olduğumu fark etmemelerine çok dikkat etmişim. Mülakata bile almayacaklarını düşünmüştüm.”
Hodson, gençliğine hitaben şöyle dedi: “Aptalca demişim ki, bu işi yaparken kaç kemiğimin kırılabileceğini umursamıyorum. Şimdi gençliğimle konuşma şansım olsa, yaptığım her şeyi yeniden yapmasını söylerdim. Birkaç kemiğimi kırmış olsam da çok güzel bir yaşamım oldu.”
BBC
