İnsansız Hava Araçlarının (İHA/Drone) savaş alanındaki artan tehdidi, onlara karşı savunma sistemlerine (C-UAS – Karşı İnsansız Hava Aracı Sistemleri) olan ihtiyacı hızla artırdı. ABD Ordusu, bu yeni güvenlik ortamında kritik bir eğitim ve personel atama ikilemiyle karşı karşıya: C-UAS savunması, her askerin bilmesi gereken genel bir yetenek mi olmalı, yoksa yüksek eğitimli uzmanlara mı bırakılmalı? Bu tartışma, ordunun kaynaklarını, eğitim standartlarını ve muharebe etkinliğini nasıl optimize edeceği konusunda farklı görüşleri ortaya koyuyor.
Özel C-UAS Askeri Meslek Uzmanlığı (MOS) Savunması
Ordu Hava Savunma Topçu Dergisi’ne makale yazan Yüzbaşı Peter Clifton, bu alanda özel bir C-UAS Askeri Meslek Uzmanlığı (MOS) oluşturulmasını savunuyor. Clifton’a göre, özel C-UAS MOS’ları, “manevra birliklerini düşman kinetik İHA’larından ve ISR’lerinden [istihbarat, gözetleme ve keşif] korumaya odaklanacak.” Bu uzmanlaşma, dost birliklerin savaş alanında manevra özgürlüğünü korumasını sağlayacak ve düşman İHA’larının dost mevzileri tespit edip bildirmesini engelleyecektir.
Mevcut C-UAS eğitiminin genel ve yetersiz olduğunu belirten Clifton, “Ortak CUAS kursu genellikle eğitimin sonradan akla gelen bir parçasıdır ve askerleri birincil MOS sorumluluklarından uzaklaştırır,” eleştirisini getiriyor. Manevra kuvvetlerinde halihazırda drone karşıtı sinyal bozucular ve bu amaçla kullanılabilecek küçük silahlar bulunsa da, C-UAS görevini düzenli personele atamak, “zaten aşırı görevlendirilmiş bir birlikteki bir birlik üyesine ek görevler verilmesine” ve dolayısıyla birliğin düşman güçleriyle mücadele için daha az tüfekçiye sahip olmasına neden olacaktır.
Eğitimde Standartların Eksikliği
ABD Ordusu’nun kendi değerlendirmeleri de mevcut C-UAS eğitiminin iyileştirilmesi gerektiğini gösteriyor. Ordu Öğrenilen Dersler Merkezi’nin (CALL) yakın tarihli bir raporu, Ulusal Eğitim Merkezi’ndeki (NTC) tatbikatlarda önemli sorunlar olduğunu ortaya koydu. Raporda, “Mevcut eğitim ortamı neredeyse her zaman manevra, istihbarat ve birleşik silah taktiklerine öncelik veriyor ve C-UAS eğitimini, bir kenara atılıp unutulduğu ikincil bir role indirgiyor” uyarısı yapıldı. Rapora göre, NTC’de görev yapan birlikler, standartlaştırılmış taktik standart operasyon prosedürleri, “geliştirilmiş” muharebe tatbikatları ve özel C-UAS planlaması ve personelinin eksikliğinden muzdarip.
Uzmanlaşmanın Avantajları ve Zorlukları
Stratejik ve Uluslararası Güvenlik Merkezi’nin (CSIS) bir araştırması, özel bir C-UAS MOS’un hem avantajları hem de zorlukları olacağını öne sürüyor. Olumlu yanı, uzmanların karşı drone yeteneklerini manevra kuvvetlerine daha iyi entegre etmesi ve daha odaklı bir eğitim almasıdır. Ancak, zorluklar da mevcut: Özel bir MOS, daha fazla zaman ve kaynak gerektirecek ve “tehditlere yalnızca yetkili C-UAS operatörleri karşı koyabildiği için potansiyel olarak daha yavaş bir müdahale süresine” yol açabilecektir.
İronik olarak, Clifton, özel bir C-UAS kariyer alanının askeri faydalarının yanı sıra bir işe alım aracı olarak da kullanılabileceğini savunuyor. “Teknoloji ve video oyunlarına yatkınlığı olan” gençleri çekebileceğini belirterek, “Xbox kontrolcüsü gibi sistemlere zaten yatkın olan adaylar, öğrenme eğrisini düşürecek ve eğitimlerini daha hızlı ve daha uygun maliyetli hale getirecek” yorumunu yapıyor. Nihayetinde, ABD Ordusu’nun bu dengeyi nasıl kuracağı, gelecekteki çatışmalarda İHA tehdidine karşı ne kadar etkili olacağını belirleyecektir.
