Trabzonspor’un Sorunları ve Çözüm Önerileri
Kimse bana kadro yetersizliğinden bahsetmesin. Hele hele sakatlıklardan dem vurmasın. Trabzonspor’un asıl sorunu kadro kalitesizliği değil. Mevcut kadrodan, takım oyunu oynayabilecek bir on bir çıkartılamaması. Oyunculardan en üst düzey verim alırsınız, ardından da “şu mevki eksik, bu mevki eksik” diye analiz yaparsınız. Ancak ortada bir takım yok. Birbirlerinin verimini artıran değil, azaltan bir oyun anlayışı izleyeni de yoruyor, oynayanı da.
Evet, bu kadro şampiyon olamaz! Ancak bu kadar da kötü oynamaz. “Birbirini tamamlayamayan dengesiz takımlar, otobanda patlak lastikli kamyon sürmeye benzer. Birbirini tamamlayan dengeli takımlar ise otobanda spor araba sürmeye benzer.” (Sibernetik) Mesele, yetenekli oyuncuya sahip olmak değildir; esas mesele, oyuncuların birbirini tamamlamasıdır. Bunun adı da uyumdur. “Uyum kalitesi, futbolcu kalitesinden daha önemlidir.” (Özkan Sümer)
Teknik adamın, takımına bu gözle bakabilme becerisine sahip olması gerekmektedir. Trabzonspor’da fizik kondisyondan önce ruhsal kondisyon sorgulanmalıdır. Takımın bir hedefi yok. Çırpınıyorlar ama doğru mücadele etmiyorlar. Geridekiler ve ilerdekiler arasında bir oyun bütünlüğü bir türlü sağlanamıyor. Bloklar arasındaki mesafe, topu kazandığında paslaşamayacak, topu kaybettiğinde kazanamayacak uzaklıkta. Okay ve Lundstram, dönen topları kazanamıyor. Bardhi, oyunu göremiyor. Koskoca takımda oyun aklı olan tek bir orta alan oyuncusu yok.
Nwakaeme’nin yokluğunda Orsiç, oynamalı. Draguş’tan zorlama sol ön yaratmak beyhude. Kaç top kaybetti? Saymaktan yoruldum. Eren’in de hücumu zayıf. Böyle olunca rakibin ekmeğine yağ sürülüyor. Sol taraf çalışmayınca sağ tarafa önlem almak kolaylaşıyor. Banza, çok iyi bir santrafor. Ama ona top getirmelisiniz. Barisiç, Nwakaeme ve Visca ile oyun aklı olan üç oyuncudan biri. Usta bir sol ayağı var. Bu zamana kadar hiç şans bulamaması akla zarar.
Orta alan üretken olmayınca, Visca’nın verimi de azalıyor. Pedro yetenekli bir oyuncu, ancak olgunlaşmasına zaman var. Teknik direktör değişikliklerinde takıma bir hoca eli değiyor. Kaç hafta geçmiş, milim ilerleme yok. Rakip zayıf, hakem iyi. Bu şartlarda galip gelemiyorsunuz. Korkarak futbol oynanmaz. Kendinizden emin bir şekilde hücum oynamanız gerekiyor. Dönen toplarda tereddütlü olmamalısınız. Önde baskı yaparken eş zamanlı hareket etmelisiniz.
Oyuncuların yarısı baskıya katılıyor. Diğer yarısı ise “aman ne olur ne olmaz” diye ihtiyatlı davranıyor. Aynı şey dönen toplarda da yaşanıyor. Orta yapılıyor ama dönen topu kazanacak oyuncu geride kalıyor. Topu “mutlaka kazanacağım” demiyor. Rakip uzaklaştırdıktan sonra hareket ediyor. Tabii ki geç kalıyorlar ve kendilerini faul yaparken buluyorlar.
Anlattığım şeyler fiziksel yetenekle ilgili değil; mental yetenekle, motivasyonla, antrenmanla ve doğru çalışmayla ilgili. Bu takımın içinden iyi bir on bir çıkar. Bütün mesele, çok geç olmadan o on biri bulabilmek ve oyun bütünlüğünü sağlayacak seviyeye getirmektir. Zaman geçiyor.
